Dit is het weblog van Marloes Eshuis over online marketing,
nieuwe media, mensen uit de branche en meer.
Gebruik het archief of de categorieën als je iets specifieks zoekt
of reageer op een van de artikelen.
februari 10th, 2010
december 6th, 2011
Op 1 december zijn we gestart met de campagne Rabobank Service Team. Tijdens deze campagne gaat het Rabo Service Team op pad om mensen in de regio te verrassen met unieke service. Kijk voor meer informatie op www.raboserviceteam.nl
augustus 7th, 2011
Ik houd wel van shoppen. Even een uurtje de stad in. Of even online op zoek naar een leuk nieuw jurkje, shirtje of vestje. Niet te lang, want dan word ik ongeduldig. Maar even een paar winkels in om wat rond te kijken is altijd leuk. Samen shoppen is natuurlijk het gezelligst, maar af en toe vind ik het ook wel handig om gauw even in mijn eentje een winkel in te duiken.
Er is wel één nadeel van solo shoppen: je bent afhankelijk van het advies van de verkoopster. En dat is niet altijd even betrouwbaar weet ik uit ervaring. Zo vind ik heel af en toe in mijn kledingkast iets terug waarvan ik had verdrongen dat ik het ooit heb gekocht. Een shirtje met veel te veel glitters, een broek met een toch iets te apart model. Dat soort dingen. Het kaartje zit er nog aan maar het kledingstuk is nooit gedragen. De verkoopster vond het vast “Eéééénig” staan. Maar als ik op dat moment een vriendin had kunnen vragen, had ze vast iets anders gezegd.
augustus 4th, 2011
Je kunt van superveel diensten zomaar gebruik maken. Maak een gratis e-mail account aan, speel zonder te betalen games, registreer voor nop op sociale media en gebruik whatsapp als kostenloze sms dienst. Je betaalt niks. Het enige wat je hoeft te doen, is een account aan te maken. En natuurlijk ‘even’ akkoord te geven op de 180 pagina tellende voorwaarden.
Door de voorwaarden te tekenen, geef je de makers van de dienst vaak toestemming om je persoonlijke gegevens te gebruiken. Je betaalt dus feitelijk met je privacy. En daarover loopt de discussie de laatste tijd erg op. Is het wel fair dat Facebook al je privé gegevens gebruikt? Mogen adverteerders een profiel van je opbouwen zodat ze je beter kunnen ‘pakken’? Mag Whatsapp alle gegevens uit je hele adresboek wel gebruiken? Heb je eigenlijk wel zin om al je gegevens online te slingeren?
Over dat laatste punt denk ik dat we steeds makkelijker zullen gaan denken. Ik merk nu al dat ik gerust een account aanmaak op sommige sites, terwijl ‘de ouderen’ dat echt niet doen vanwege privacy redenen. De jongste generatie geeft volgens mij nog minder om privacy. Zij zijn gewend om alles online te zetten, alles te delen met hun netwerk en weten niet beter dan dat ze gerichte advertenties van zojuist bekeken producten zien. De nieuwe generatie ziet niet in waarom je dingen zou verbergen. En denken bij een dienst: “Kan ik hier pinnen of mag ik met m’n privacy betalen?”
augustus 2nd, 2011
Vroeger smeerden we wel eens stiekem met een prittstift lijm op de deurkruk van een klaslokaal. Als de leraar het lokaal dan open wilde maken, greep hij in plakkerig spul. Heel flauw, maar wij vonden dat toen best wel grappig. Ach, dit soort kleine grapjes werden niet eens echt bestraft. De leraar zei iets in de trant van: “Maken we de boel nog even schoon?” waste zelf zijn handen en begon dan de les.
Nu zag ik laatst een nieuw soort kattekwaad, alleen dan op nieuwe media. Tijdens de Triathlon in Holten was een groot scherm op het plein te zien waarop alle tweets met #triho werden getoond. Een paar flauwe pubers zetten continu tweets over vriendjes en vriendinnetjes online, zodat die ook het scherm te zien waren. `Suzanne is met Dylan aan het zoenen´ dat soort teksten. Ik denk dat zij het best grappig vonden. En ook wij reageerden vanuit de triathlon met: “Houden we het een beetje netjes?” Ach, twitterkwaad…
juli 17th, 2011
Als Online Marketeers kunnen we soms mooie dingen jatten van onze offline marketing ‘vrinden’. Zo staat in ieder oldschool marketingboek wel iets geschreven over de adoptiecurve. Lijkt uitgekauwd, maar toch is het eigenlijk stiekem best wel een handig model.
In de adoptiecurve 2.0 staan (in dit geval) alle social media waarop we, bij de Rabobank waar ik werk, actief willen zijn, namelijk Twitter, Facebook, LinkedIn, YouTube en Hyves.
juli 14th, 2011
Eén van mijn favoriete applicaties is toch wel Shazam. Dat is echt super handig. Je hoort een nummer, gebruikt Shazam en drie seconden later weet je wie de artiest is, hoe het nummer heet en op welk album het stond. Werkt perfect.
Er is alleen één functionaliteit die ik mis: shazam herkent geen zelf ingezongen nummers. En dat is jammer. Want het komt best vaak voor dat je een liedje heel leuk vindt, nog wel weet hoe hij gaat, maar geen idee hebt wat de titel is. Dan zou de zang-herkenning van Shazam uitkomst bieden. Nu probeer ik het wel eens: zit ik samen met vriendinnen in mijn telefoon te zingen (lees: schreeuwen) en geeft Shazam geen resultaten. Zo jammer….. voor iedereen. Dus makers van Shazam: Kunnen jullie die functionaliteit toevoegen? Please????
juni 5th, 2011
Ze zeggen dat je lopen nooit verleert. Zou dat ook gelden voor schrijven? Schrijven met een pen bedoel ik dan. Of een potlood. Een vulpen, balpen, fijnschrijver, maakt niet uit. Zou je dat ooit verleren?
Laatst moest ik even een paar briefjes schrijven. Deze keer eens niet op de computer. Nee, nu met een pen. Uitzonderlijk voor mij, want ik schrijf bijna niks. Aantekeningen maak ik op mijn iPad, een boodschappenlijstje typ ik op mijn telefoon en terugbelverzoekjes naar collega’s stuur ik per e-mail.
Toen ik wél wat wilde schrijven, kwam ik erachter dat ik de kneepjes van het schrijfvak al een beetje aan het verliezen ben. Kramp in mijn vingers en een inktvlek op de zijkant van mijn hand waren het gevolg. En mijn handschrift wat ooit best prima was, herkende ik totaal niet terug. Ik begon me zorgen te maken: Misschien is het dus toch anders dan lopen…
mei 31st, 2011
Ja, ik geef het toe. Ik schaf graag dingen online aan. Eigenlijk van alles: van muziek tot boeken, concertkaartjes, appeltaarten, fotoalbums, bloemen of chocoladeboodschappen. En het grappige van al deze producten is dat ik ze, zonder van te voren te hebben gezien, zonder problemen bestel. Wie weet heeft het boek wel ezelsoren, is de appeltaart gortdroog en niet te eten of ruiken de bloemen helemaal niet naar bloemetjes. Toch neem ik gerust het risico: ik stop zonder problemen de spulletjes in mijn virtuele mandje en trek mijn digitale portemonnee.
Niet zo gek, zou je misschien zeggen. Die producten kosten niet zo veel, mocht er iets mis mee zijn dan is er geen man overboord. Maar het grappige is, dat ook dure producten online prima verkopen. Wat dacht je van een televisie, een computer of bijvoorbeeld een tuinset? Zonder deze product ooit te hebben gezien, zou ik ze zonder problemen online aanschaffen.
Toch blijven er altijd nog producten die zich (nog) niet lenen voor online verkoop zonder bezichtiging. Wat mij betreft is er in ieder geval één ding dat ik zelf niet zonder bezichtiging online zou kopen. En dat is een tweedehands auto. Van zo’n bolide wil ik gewoon real life de kleur van de lak zien, de bekleding voelen en het geluid van de motor horen. En daar schiet online toch een beetje tekort. Wie weet verandert er iets met de nieuwe printers die stoffen op papier kunnen drukken en geuren kunnen printen. Maar tot die tijd, en ik denk ook daarna, ga ik voor mijn racemonster nog gewoon naar een autobedrijf om hem te bekijken. Bovendien krijg ik bij één specifiek autobedrijf wel erg goede service. Daar kan niks tegenop!