Super leuk filmpje uit de “Wat als”- serie
augustus 7th, 2011
Ik houd wel van shoppen. Even een uurtje de stad in. Of even online op zoek naar een leuk nieuw jurkje, shirtje of vestje. Niet te lang, want dan word ik ongeduldig. Maar even een paar winkels in om wat rond te kijken is altijd leuk. Samen shoppen is natuurlijk het gezelligst, maar af en toe vind ik het ook wel handig om gauw even in mijn eentje een winkel in te duiken.
Er is wel één nadeel van solo shoppen: je bent afhankelijk van het advies van de verkoopster. En dat is niet altijd even betrouwbaar weet ik uit ervaring. Zo vind ik heel af en toe in mijn kledingkast iets terug waarvan ik had verdrongen dat ik het ooit heb gekocht. Een shirtje met veel te veel glitters, een broek met een toch iets te apart model. Dat soort dingen. Het kaartje zit er nog aan maar het kledingstuk is nooit gedragen. De verkoopster vond het vast “Eéééénig” staan. Maar als ik op dat moment een vriendin had kunnen vragen, had ze vast iets anders gezegd.
augustus 4th, 2011
Je kunt van superveel diensten zomaar gebruik maken. Maak een gratis e-mail account aan, speel zonder te betalen games, registreer voor nop op sociale media en gebruik whatsapp als kostenloze sms dienst. Je betaalt niks. Het enige wat je hoeft te doen, is een account aan te maken. En natuurlijk ‘even’ akkoord te geven op de 180 pagina tellende voorwaarden.
Door de voorwaarden te tekenen, geef je de makers van de dienst vaak toestemming om je persoonlijke gegevens te gebruiken. Je betaalt dus feitelijk met je privacy. En daarover loopt de discussie de laatste tijd erg op. Is het wel fair dat Facebook al je privé gegevens gebruikt? Mogen adverteerders een profiel van je opbouwen zodat ze je beter kunnen ‘pakken’? Mag Whatsapp alle gegevens uit je hele adresboek wel gebruiken? Heb je eigenlijk wel zin om al je gegevens online te slingeren?
Over dat laatste punt denk ik dat we steeds makkelijker zullen gaan denken. Ik merk nu al dat ik gerust een account aanmaak op sommige sites, terwijl ‘de ouderen’ dat echt niet doen vanwege privacy redenen. De jongste generatie geeft volgens mij nog minder om privacy. Zij zijn gewend om alles online te zetten, alles te delen met hun netwerk en weten niet beter dan dat ze gerichte advertenties van zojuist bekeken producten zien. De nieuwe generatie ziet niet in waarom je dingen zou verbergen. En denken bij een dienst: “Kan ik hier pinnen of mag ik met m’n privacy betalen?”
augustus 2nd, 2011
Vroeger smeerden we wel eens stiekem met een prittstift lijm op de deurkruk van een klaslokaal. Als de leraar het lokaal dan open wilde maken, greep hij in plakkerig spul. Heel flauw, maar wij vonden dat toen best wel grappig. Ach, dit soort kleine grapjes werden niet eens echt bestraft. De leraar zei iets in de trant van: “Maken we de boel nog even schoon?” waste zelf zijn handen en begon dan de les.
Nu zag ik laatst een nieuw soort kattekwaad, alleen dan op nieuwe media. Tijdens de Triathlon in Holten was een groot scherm op het plein te zien waarop alle tweets met #triho werden getoond. Een paar flauwe pubers zetten continu tweets over vriendjes en vriendinnetjes online, zodat die ook het scherm te zien waren. `Suzanne is met Dylan aan het zoenen´ dat soort teksten. Ik denk dat zij het best grappig vonden. En ook wij reageerden vanuit de triathlon met: “Houden we het een beetje netjes?” Ach, twitterkwaad…